سرهنگان افزود و بخشش خراج ميان مردمان راست كرد . و به قهستان و طبسين [ 1 ] و آمل و نسا و باور دو هراة و پوشنگ ما چنان گشت : كه جز رسم وى نپسنديدندى [ 2 ] و هر چه مسيب زياد كرده بود اندر خراجها ، از مردمان برداشت . و فضل آباد اندر بيابان آموى او بنا كرد ، و ميان سغد و بخارا ديوارى عظيم بكشيدند ، تا از تركان ايمن شدند . و خراجهاى مهتران تازيان سبكتر كرد ، و هادى بروزگار او بخلافت بنشست . و به همه روزگار هادى ، امير خراسان ابو العباس بود . و چون هرون الرشيد بخلافت بنشست جعفر بن محمد بن الاشعث ( را داد ) [ 3 ] جعفر بن محمد بن الاشعث [ 4 ] پس هرون الرشيد خراسان مر جعفر بن محمد بن الاشعث را داد ، و او را بخراسان فرستاد ، او اندر ذى الحجه سنه ست و سبعين و مائه ، پسر خويش عباس را بكابل فرستاد ،

--> [ ( 1 - ) ] هر دو : طبين ؟ [ ( 2 - ) ] هر دو : نبيدندى ؟ [ ( 3 - ) ] اين سطور در هر دو نسخه پريشانست چنين : بنشست هم از ابو جعفر بن محمد بن الدشب بس هرا از آن نرسيد خراسان مر جعفر ؟ اصلاحات متن از روى سنى ملوك و غيره صورت گرفت . [ ( 4 - ) ] اين عنوان در هر دو نسخه نيست . بموجب سنى ملوك الارض 142 جعفر خزاعى بود ، و پسرش عباس روز جمعه 18 ذى حجه 170 ه . و خود جعفر 2 محرم 171 ه . به خراسان آمد ، و بعد از غزو طخارستان و كابلستان به مرو رفت . و از آنجا روز دوشنبه 4 رمضان 173 ه . به عراق رهسپار گرديد ، وى در خراسان سكه هم زد .